W poprzednim wpisie określiliśmy, jakie sfery życia są dla nas najważniejsze, jak chcemy zachować balans i w co najbardziej inwestować, to teraz możemy przejść już nieco dalej.

Wbrew pozorom te pierwsze części, które omawiam w ramach cyklu, są często najdłuższymi do wprowadzenia elementami w naszym życiu. Zastosowanie techniki może nastąpić z dnia na dzień.
Ale dokładne określenie czego tak naprawdę chcemy od życia… może zająć nam bardzo dużo czasu.

Dlatego nie przejmuj się jeśli nie nadążasz. Możesz wracać do tych lekcji kiedy tylko zechcesz i krok po kroku budować podstawy właściwego zarządzania czasem.

Kolejny wpis chciałbym poświęcić naszym długoterminowym celom.

Czy tak naprawdę wiemy, co chcemy osiągnąć?

Każda dziedzina, którą rozwijamy, rozbudowywana jest stopniowo. Aby podczas tej budowy zachować właściwy kierunek, potrzebujemy punktów odniesienia. Punktów na mapie, dzięki którym pokonujemy trasę w najlepszy sposób. Tym właśnie są cele długoterminowe.

Często słyszę, że nasze cele długoterminowe to “koniec wędrówki”. Jednak moim zdaniem to trochę myląca perspektywa. Co gdy już je zrealizujemy? Postawimy kolejne? Ale czy dotychczasowe cele nie miały oznaczać końca naszych wysiłków? To pewna pułapka, w którą osobiście nie chciałbym wpaść.

Dlatego samemu (i z pewnością wiele publikacji mnie poprze - choć nie wszystkie) postrzegam cele długoterminowe jako wskazówki na drodze bez końca. Nie powinno się zakładać kresu wędrówki, jaką jest życie. Nasze życie jest nieprzewidywalne, dlatego powinniśmy planować je w perspektywie wieczności, a zachwycać się każdym momentem, jakby miało trwać jeszcze tylko jeden dzień.

Taka odwrócona perspektywa sprawia, że cele długoterminowe stają się narzędziem czegoś większego.

I tu powinna się pojawić kolejna uwaga. Cele nie stanowią drogi do szczęścia. Szczęśliwym się jest lub nie. To, czy zrealizowaliśmy cel, powinno być wyznacznikiem wzrostu w jakiejś dziedzinie, a nie tylko środkiem do chwilowego samozadowolenia. Powodem naszej radości powinien być stały, stabilny wzrost i zachowana równowaga życiowa, nie zaś chwilowe wydarzenia.

Przykład? Załóżmy, że dla kogoś bardzo ważna jest rodzina (z tym pewnie wszyscy się identyfikujemy). Naszym celem może być stworzenie wspólnej wizji. Ale samo stworzenie wizji nie jest powodem radości. To tylko sygnał, że nasza dziedzina życia, jaką jest rodzina, rozwija się we właściwym kierunku.

Innym przykładem może być kariera zawodowa. Postawienie sobie celu w postaci zarobków o odpowiedniej wysokości nie oznacza, że osiągnąwszy ten cel przestajemy się starać. Jest to wyznacznik, że nasze porządne podejście do wykonywanego zawodu przyniosło efekty. Możemy jednak wciąż się rozwijać,
niekoniecznie po to by więcej zarabiać, ale by w tym co robimy być coraz lepszym.

Taki stały wzrost powinniśmy poprzeć naszymi celami. W kolejnym wpisie napiszę jak konkretnie opisywać takie cele. Ale chciałbym, abyś już dziś na kartce papieru zapisał kilka celów, które chciałbyś osiągnąć (dosłownie 2-3), z dopiskiem jakich dziedzin życia dotyczą. I dlaczego akurat to ma być wyznacznik wzrostu.

Jeszcze zanim określimy nasze cele, warto określić priorytety. Każdy z nas ma pewne dziedziny, które uznaje za ważniejsze, podczas gdy na innych nie zależy mu aż tak bardzo. Od tego jakie sfery życia cenimy, zależą nasze cele oraz sposób w jaki będziemy je realizować.

Jakie dziedziny życia możemy wypunktować?

• Zdrowie

• Kondycja

• Rodzina

• Kariera zawodowa

• Bezpieczeństwo finansowe

• Rozwój osobisty

• Relacje ze znajomymi

• Popularność

• Aktywność

• Duchowość

Nie chodzi o to, aby definiować już dzisiaj, jak powinny te dziedziny wyglądać w naszym przypadku. Dziś zajmijmy się
jedynie określeniem, które z nich są dla nas najważniejsze oraz jak chcemy je ze sobą powiązać.

To bardzo ważne, bo bardzo często, mając już doskonale zaplanowane działania, realizując nasze marzenia krok po
kroku, tracimy balans. Ludzie często tak zachwycają się perspektywą rozwijania jednej ze sfer życia, że pozostałe
zaniedbują. W rezultacie nie osiągają tego, co sobie zamierzyli.

Nasze cele są istotne, ale wszystkie znajdują się w obrębie tych dziedzin, które uznajemy za ważne. Jeśli więc najpierw
nie określimy, co jest dla nas priorytetem, może się później okazać, że będziemy realizować nasze marzenia w dziedzinie, która jest dla nas mniej ważna niż jakaś inna, którą zaniedbujemy.

Czy widzisz ten kolejny krok w zmianie perspektywy? Porównując Twoje życie do ogrodu: nie wszędzie sadzisz
najwspanialsze kwiaty. Część ogrodu pokryta jest trawnikiem. Ale jeśli zawczasu nie zaplanujesz która część tego ogrodu ma być bardziej zagospodarowana, a która mniej, może się okazać, że tuż obok pięknych róż będą rosły krzaki chwastów. Zaburzając całą harmonię.

Od dziś w ramach serii artykułów, postaram się omówić dokładnie zarządzanie sobą w czasie. W ramach cyklu na blogu pojawi się kilkanaście wpisów(1-2 na tydzień) poruszających tą tematykę. Mam nadzieję, że się Wam spodobają Wkrótce udostępnię te materiały również w formie kursu e-mailowego

Dlaczego nie oszczędzaniu czasu? To jest właśnie jedna z pułapek językowych, które prowadzą nas do tracenia cennych chwil.

Wyjaśnię to dokładnie w kolejnych wpisach, dziś chciałbym przedstawić Ci kilka zagadnień, które po kolei będziemy omawiać w trakcie tego cyklu.

• Słowa mają moc

• Twoje cele i marzenia

• Wybór priorytetów

• Planowanie długoterminowe

• Planowanie krótkoterminowe

• Właściwe proporcje zadań

• Efektywny odpoczynek

• Kondycja i zdrowie - ich wpływ na naszą wydajność

• Dieta

• Złodzieje czasu

• Pomocne narzędzia

• Łączenie czynności

• Sprawniejsze wykonywanie zadań

• Pasja!

Na każde z powyższych zagadnień przypadnie przynajmniej jeden artykuł Niektórym z zagadnień poświęcę jednak kilka, wszystkie jednak warto potraktować równie poważne.

Te artykuły zwierać będą moje przemyślenia i wnioski na ten temat, jak i sposoby znalezione w różnych poradnikach, da Ci tylko podpowiedzi, to czy je wdrożysz i wykorzystasz w pełni, zależy tylko od Ciebie. Mam nadzieję że ze zdobytej dzięki temu kursowi wiedzy zrobisz najlepszy użytek.

Niedawno skończyłem lekturę tej książki, muszę przyznać, że wywarła na mnie niesamowite wrażenie. Książkę łatwo się czyta, choć zawiera wiele informacji stricte naukowych. Jednocześnie skupia się na typowo życiowych zagadnieniach, sukcesie, szczęściu, gniewie. Inteligencja Emocjonalna, pokazuje, jak różne cechy naszego mózgu, przekładają się bezpośrednio na nasze codzienne nawyki.

Z Mojego punktu widzenia książka choć bardzo prosto napisana- dość dokładnie analizuje zagadnienie naszych emocji, tego jak się kształtują. Jak są wyzwalane, w jaki sposób budujemy nasze wspomnienia i odruchy. Wiele działań, które możemy na co dzień uznać za kompletnie nielogiczne, zostaje tu wytłumaczone. Gniew, strach – jak się okazuje, są to emocje które potrafią „ominąć” nasz logiczny mózg i popchnąć nas do działania, bez logicznego analizowania sytuacji. Z kolei pewne sytuacje wyzwalają w nas pozytywne emocje, czyniąc nas radosnymi, twórczymi i pełnymi energii.

To wszystko jest ze sobą powiązane i Goleman w swojej książce szczególnie to podkreśla. Tłumaczy jak jeden bodziec potrafi całkowicie zachwiać naszym odbiorem sytuacji, a przez to np. zrujnować długo zaplanowane negocjacje.

Ciekawe były przykłady ludzi, którzy choć doskonale radzili sobie z zadaniami logicznymi, w normalnym życiu nie potrafili sobie kompletnie poradzić. Brak owej inteligencji emocjonalnej, został pokazany jako główna przyczyna porażki. To z kolei zachęca do postrzegania naszych emocji, jako kluczowego elementu naszego sukcesu.

Oczywiście jest to bardzo uogólniona recenzja. Z pewnością wielu z Was, czytało już tą książkę. Tych którzy nie mieli okazji, gorąco do tego zachęcam.

Lekturę polecam każdemu, kto chce rozwinąć w sobie dobre nawyki i nauczyć się lepiej współpracować z innymi, lub opanowywać skuteczniej własne (często zbyt gwałtowne) emocje.

Dzisiaj poznasz pierwsze dwa z szesnastu PRAW SUKCESU, będących rezultatem uważnej analizy życiowego dorobku ponad stu mężczyzn i kobiet, którzy osiągnęli niezwykły sukces w swoim życiu. Napoleon Hill, autor publikacji, którego chyba nie trzeba specjalnie przedstawiać, poświęcił 15 lat na zbieranie, klasyfikowanie i organizowanie PRAW SUKCESU, opierając się na życiu i osiągnięciach takich ludzi jak Henry Ford, Andrew Carnegie czy John D. Rockefeller. Teraz Ty także możesz poznać Prawa, których stosowanie odmieniło życia, kariery i losy wielu ludzi w ciągu ostatnich blisko 100 lat.

Prawa Sukcesu - Tom I oraz Tom II

Pierwsze dwa tomy w pełnym brzmieniu możesz kupić tutaj.

Nie zawsze pośpiech popłaca - taka myśl dotarła do mnie już jakiś czas temu. I rzeczywiście, w każdej dziedzinie naszego życia cierpliwość prowadzi do lepszych efektów, aniżeli dziki i nierozsądny zapał. Tym razem omówię to na przykładzie biznesu i przychodu pasywnego.

Wielu, zarówno młodych, jak i starszych ludzi, w pewnym momencie wpada w zachwyt nad perspektywami zarabiania np. przez Internet lub MLM. Często zdarza się, że taka osoba zakłada konto (zapisuje się do MLM-u) i rozpoczyna z dziką namiętnością rekrutowanie kolejnych członków. “Bo przecież nie chodzi o to żeby pracować, tylko żeby mieć przychód pasywny”.

Takie oczekiwanie jest z jednej strony zrozumiałe, z drugiej nielogiczne. Bo skąd osoba będąca do tej pory zaangażowana w innej pracy, nagle ma zdobyć know-how dotyczący sprzedaży w danym MLM, a co dopiero mówić o tworzeniu skutecznie działającej sieci?

W przypadku działań w ramach programu partnerskiego takim know-how może być np.:

• Umiejętność zakładania stron internetowych
• Zrozumienie podstawowych pojęć związanych z Internetem
• Podstawy pozycjonowania stron
• Umiejętność pisania tekstów sprzedażowych

Z kolei w przypadku rzeczywistej sieci MLM, wiedza specjalistyczna dotyczyć może:

• Produktów oferowanych w sieci
• Ogólnie dziedziny z którą związane są produkty
• Komunikacji i sprzedaży
• Utrzymywania relacji z klientem

Ta wiedza nie jest oczywista i wiele osób zniechęca się do programów partnerskich z powodu braku efektów. Brak efektów może jednak wynikać z ich niekompetencji, a nie braku potencjalnych klientów.

Podobnie w przypadku budowania przychodu pasywnego - pośpiech nie jest wskazany. Jeśli ktoś zaraz po przeczytaniu książki Kiyosakiego rzuca się w wir pracy z planem “milion złotych za 12 miesięcy”, może się zawieść (oczywiście zdarzają się wyjątkowo pomysłowi przedsiębiorcy, którzy taki cel realizują). Zamiast podejść do sprawy na spokojnie, dokształcając się i przygotowując długofalowe plany, podejmowanie szybkich i nieprzemyślanych akcji zmienia nasz zapał w zgorzknienie.

Jeśli więc dopiero zainteresowaliśmy się tematem MLM-ów i programów partnerskich, to entuzjastyczne rzucanie pracy nie jest dobrym wyjściem. Dopóki brak nam pewnej wiedzy warto poczekać z rzucaniem się na głęboką wodę, a nasze oczekiwania dostosować do realiów.

Warto przy tym wykorzystać efekt śnieżnej kuli. Być może nasze pierwsze przedsięwzięcia w e-biznesie okażą się niepowodzeniem, ale kolejne projekty nakładają swoje efekty na siebie, tworząc potężne zaplecze. Dzięki niemu kolejne projekty łatwiej będzie realizować. Cierpliwe realizowanie kolejnych zadań, nawet jeśli na efekty finansowe trzeba będzie jeszcze poczekać, daje znacznie lepsze rezultaty, niż słomiany zapał, który po kilku miesiącach wygasa.

Wytrwałe dążenie do celu, to moim zdaniem klucz do sukcesu, zarówno w e-biznesie, jak i w każdym innym przedsięwzięciu.

Taki spokój i wytrwałość cechują właśnie osoby, które latami wypracowują potężny i stabilny przychód pasywny, zbudowały markę lub międzynarodowe przedsiębiorstwo. Zamiast próbować zrobić wszystko od razu, pozwalają by czas działał na ich korzyść.